برای عشقی که رفت ( وحید )

رو در و دیوار این شهر همش از تو یادگار

توی این کوچه تاریک من و تنها نمی زاره

یاد حرفای قشنگت که تو قلبم لونه می کرد

یاد دلتنگی چشمات که من و بهونه می کرد

می زنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه کی پس بخونم

دل من هواتو کرده آخ کجایی نازنینم

کاش بودی و می دیدی بی تو من تنها ترینم

توی این بازی که ساختی من همه هستیم و باختم

زیر پات گذاشتی آخر عشقی که من از تو ساختم

اگه تو دوستم نداشتی از دلم خبر نداشتی

دلت از سنگ شده انگار که من و تنها گذاشتی

میشینم منتظر اینجا تا تو برگردی دوباره

 تا بشینی پای حرفام بریم تا ماه و ستاره

می دونم میای یه روزی

یه روزی که خیلی دیره

یه روزی دل شکستم سر این کوچه میمیره